Χρήσιμα Links

   
     
     
     
     
     

Προσφυγικό - Μεταναστευτικό

 

 

Πρόσφυγες και ντόπιοι εργάτες ενωμένοι

 

[Πολύ σημαντική υπήρξε η συζήτηση για το Προσφυγικό, την Kυριακή 28 Mαΐου, τρίτη ημέρα της Eπείγουσας 4ης Eυρω-μεσογειακής διεθνιστικής συνδιάσκεψης. H σ. Kατερίνα Mάτσα, εκ μέρους του EEK έκανε την εισήγηση, ενώ η σ. Nτίνα Pέππα μίλησε εκ μέρους του Συντονισμού για το Προσφυγικό - Mεταναστευτικό. Παρακάτω δημοσιεύουμε την εισήγηση της Kατ. Mάτσα.]

 

Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στη Μέση Ανατολή και η διάλυση των κρατών και των χωρών (Ιράκ,  Αφγανιστάν, Λιβύη,  Συρία) δημιούργησαν τεράστια κύματα προσφύγων, που έφυγαν από τις χώρες τους για να σώσουν τη ζωή τους, περνώντας μέσω Τουρκίας στα ελληνικά νησιά.

Μόνο για το 2015 ο αριθμός τους ξεπέρασε τις 800.000. Και μπορεί η επαίσχυντη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας στις 18-3-2016 να μείωσε τις προσφυγικές ροές  προς τα ελληνικά νησιά, τις αύξησε όμως από την Αφρική, μέσω της Λιβύης, στην Ιταλία. Φέτος πνίγηκαν περί τις 10.000 περισσότεροι από πέρυσι, ενώ τα ναυάγια και οι πνιγμοί ξεπερνούν, μόνο στο πρώτο τετράμηνο του 2017, τα 1.300 άτομα, και, συγχρόνως, τα κυκλώματα της μαφίας κερδοσκοπούν άγρια πάνω στον πόνο τους.

Η πλήρης ευθυγράμμιση της κυβέρνησης Σύριζα - Ανέλ με τις απαιτήσεις της Ευρώπης - φρούριο μέσα από  την εφαρμογή αυτής της βάρβαρης συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας και το οριστικό κλείσιμο του "βαλκανικού διαδρόμου" προς τις ευρωπαϊκές χώρες, διαμόρφωσε μια κατάσταση εγκλωβισμού 60.000 προσφύγων στην Ελλάδα.

Στα κέντρα υποδοχής (hot spots) που δημιουργήθηκαν στα ελληνικά νησιά (Λέσβος, Χίος, Λέρος, Κως, Σάμος) οι πρόσφυγες, με βάση τις εντολές της ΕΕ, διαχωρίζονται σε «πρόσφυγες», όσοι προέρχονται από το Ιράκ και τη Συρία, και σε «οικονομικούς μετανάστες», όσοι προέρχονται από τις υπόλοιπες χώρες, οι οποίοι δεν έχουν ούτε το δικαίωμα αίτησης ασύλου. Η πολιτική γραμμή είναι να επαναπροωθούνται όλοι, πρόσφυγες και μετανάστες στην Τουρκία, η  οποία με βάση την επαίσχυντη αυτή συμφωνία χαρακτηρίζεται "ασφαλής τρίτη χώρα".

Η στρατιωτικοποίηση του προσφυγικού προβλήματος μέσα από την εμπλοκή του ΝΑΤΟ και της FRONTEX στο Αιγαίο έγινε για να εμποδίσει τις προσφυγικές ροές που συνεχίζονται όσο συνεχίζεται το πολεμικό σφαγείο και να διευκολύνει τις επαναπροωθήσεις όσων καταφέρουν να γλιτώσουν από τις βόμβες στην ξηρά και τον πνιγμό στη θάλασσα του Αιγαίου.

Τα κέντρα υποδοχής, στην ουσία τους κέντρα κράτησης, όπου πρέπει να γίνουν οι αιτήσεις ασύλου των προσφύγων, με υπηρεσίες χωρίς επαρκές προσωπικό, υπολειτουργούν δραματικά μέσα σε ένα λαβύρινθο γραφειοκρατικών διαδικασιών, στοιβάζοντας σε άθλιες συνθήκες χιλιάδες πρόσφυγες ανάμεσά τους και πολλά παιδιά. Οι πρόσφυγες που έφτασαν πριν το Μάρτη του 2016 και βρίσκονται στην ενδοχώρα, διαμένουν στα "κέντρα φιλοξενίας", περίπου 44 σε όλη τη χώρα, σε στρατοπεδικές συνθήκες, διάσπαρτα σε όλη τη χώρα, σε παλιούς στρατώνες, εγκαταλελειμμένα εργοστάσια ή άλλες εγκαταστάσεις, σε κτίρια που δεν χρησιμοποιούνται πια ή και σε υπαίθριους χώρους, μέσα σε containers ή σκηνές, μακριά συνήθως απο κατοικημένες περιοχές. Λίγοι διαμένουν σε ξενοδοχεία και σπίτια, στα πλαίσια προγραμμάτων της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ που και αυτά έχουν ημερομηνία λήξης. Τα κέντρα φιλοξενίας λειτουργούν ως κέντρα συντονισμού και ελέγχου των κινήσεων των προσφύγων, ενώ σε κάποια από αυτά ο έλεγχος γίνεται από το Στρατό.

Λιγότεροι, περί τις 2.000, πρόσφυγες διαμένουν σε πιο ανθρώπινες συνθήκες, σε αυτοδιαχειριζόμενες καταλήψεις στέγης, σε εγκαταλελειμμένα δημόσια κτίρια, ξενοδοχεία, σχολεία κ.λπ., στο κέντρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του Κινήματος Αλληλεγγύης και βρίσκονται στο στόχαστρο της κατασταλτικής πολιτικής της κυβέρνησης, με τρεις από αυτές τις καταλήψεις να έχουν ήδη εκκενωθεί από την αστυνομία, κατ’ απαίτηση της Εκκλησίας, ιδιοκτήτριας των κτιρίων. Μια άλλη κατάληψη στην Αθήνα, σε κτίριο που ανήκει στον Ερυθρό Σταυρό, εκκενώθηκε και αυτή, κατ’ απαίτησή του, από την αστυνομία.

Η διαχείριση αυτών των κέντρων έχει ανατεθεί από την ελληνική κυβέρνηση σε εκατοντάδες ΜΚΟ, ελληνικές και ευρωπαϊκές, που χρηματοδοτούνται, μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες με εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, κατευθείαν από την ΕΕ.

Οι ΜΚΟ στο όνομα της ανθρωπιστικής δράσης, έχουν επιβάλλει ένα καθεστώς ελέγχου και καταπίεσης των προσφύγων, μέσα σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης, λειτουργώντας παράλληλα ως "όχημα" ιδιωτικοποίησης του κράτους πρόνοιας στην Ελλάδα. Έχουν ανεπαρκές σε εκπαίδευση, κακοπληρωμένο προσωπικό που δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις βασικές βιοτικές ανάγκες των προσφύγων. Οι μεγάλες ελλείψεις σε γιατρούς, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους κ.α. και οι ανεπαρκείς φροντίδες υγείας δημιουργούν κινδύνους ακόμα και για τη ζωή των προσφύγων. Το φαγητό που προσφέρουν είναι λίγο και κακής ποιότητας, ενώ αναφέρονται συχνά κρούσματα τροφικής δηλητηρίασης. Επιπλέον, όπως καταγγέλθηκε πρόσφατα κατευθείαν στις υπηρεσίες της ΕΕ, σε ΜΚΟ υπήρξαν κρούσματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης νεαρών προσφύγων!

Σε κάθε περίπτωση ο ρόλος των ΜΚΟ, σε συνεργασία με το κράτος και συχνά υποκαθιστώντας το, στη διαχείριση του προσφυγικού, στο όνομα της "ανθρωπιστικής" τους δράσης, λειτουργεί ως "όχημα" ιδιωτικοποίησης του ίδιου του κράτους πρόνοιας.

Η ελληνική κυβέρνηση αποδείχθηκε ανίκανη να διαχειρισθεί τα ευρωπαϊκά κονδύλια για την υποδοχή και τις συνθήκες διαμονής και διαβίωσης των προσφύγων. Είναι χαρακτηριστικό, ότι από τα 44 εκ. ευρώ που διατέθηκαν ήδη από την ΕΕ μόνο το 1% χρησιμοποιήθηκε για την υποδοχή και τις συνθήκες διαμονής των προσφύγων, ενώ το υπόλοιπο για τις δαπάνες του Πολεμικού Ναυτικού για τη "διάσωση" των προσφύγων. Έτσι κινδυνεύει να μην γίνει δυνατή η απορρόφηση του υπόλοιπου των 509 εκ. ευρώ που έχουν εγκριθεί από την ΕΕ για το 2014-2020! Είναι φανερό ότι τόσο η ελληνική κυβέρνηση όσο και η ΕΕ, διαχειρίζεται το πρόβλημα των προσφύγων σαν ένα πρόσθετο βάρος που πρέπει να το ξεφορτωθούν!

Αποτέλεσμα της κακοδιαχείρισης και της ανικανότητας της ελληνικής κυβέρνησης και των υπηρεσιών της είναι οι τραγικές συνθήκες ζωής των προσφύγων, που προστίθενται στην ανεργία, την έλλειψη οικονομικών πόρων, την καταπάτηση των βασικών δικαιωμάτων τους τόσο από τις κρατικές αρχές όσο και από τους υπευθύνους των ΜΚΟ, τις δυσκολίες επικοινωνίας με τον ντόπιο πληθυσμό λόγω γλώσσας και απομόνωσης των στρατοπέδων, τις δυσκολίες προσαρμογής στης τοπική κουλτούρα, τις γραφειοκρατικές δυσκολίες στην αίτηση ασύλου, την αγωνία για τα μέλη των οικογενειών τους που χάθηκαν,  που έμειναν στη χώρα προσέλευσης ή που βρίσκονται ήδη σε ευρωπαϊκή χώρα και δεν υπάρχει επικοινωνία, την καταπάτηση βασικών δικαιωμάτων τους στην Υγεία και στην Παιδεία, τις ξενοφοβικές και ρατσιστικές εκδηλώσεις σε βάρος τους που παίρνουν πολλές μορφές, μεταξύ των οποίων και οι δυσκολίες φοίτησης των προσφυγόπουλων στα ελληνικά σχολεία λόγω ξενοφοβίας γονέων, που υποκινούνται από τη Χρυσή Αυγή. Ειδικά για το θέμα της φοίτησης στα σχολεία, η κυβερνητική πολιτική επιβάλλει τη φοίτηση των νηπίων σε σχολεία που λειτουργούν μέσα στα κέντρα κράτησης και για τα μεγαλύτερα παιδιά σε κανονικά σχολεία αλλά τις απογευματινές ώρες, αφού φύγουν οι ντόπιοι μαθητές, μέτρο που οδηγεί στην γκετοποίηση του προσφυγικού μαθητικού πληθυσμού, εντείνοντας τις προκαταλήψεις και την ξενοφοβία.

Στο μεταξύ, η ελληνική κυβέρνηση συμφώνησε με την ευρωπαϊκή πρόταση επανενεργοποίησης του κανονισμού του Δουβλίνου για την επιστροφή στην Ελλάδα των προσφύγων που είχαν κάνει αίτηση ασύλου στην Ελλάδα, αλλά κατάφεραν να εγκατασταθούν ήδη σε χώρες της ΕΕ. Πρότεινε επίσης τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού απελάσεων από την Ελλάδα στις χώρες προέλευσης. Ο ΟΗΕ ανακοίνωσε πρόσφατα ότι πρόκειται να διακόψει άμεσα την χρηματοδότηση όλων των άλλων υπηρεσιών για τους πρόσφυγες, πλην εκείνων που αφορούν την προετοιμασία επιστροφής τους στην Τουρκία. Την ίδια στιγμή η συμφωνία μετεγκατάστασης καρκινοβατεί, αφού οι ευρωπαϊκές χώρες δεν δέχονται να την εφαρμόσουν. Από τις 160.000 που δικαιούνται μόνο 18.000 έχουν μεταφερθεί από την Ελλάδα και την Ιταλία σε χώρες της ΕΕ, ενώ η Αυστρία, η Ουγγαρία και η Πολωνία δεν δέχονται καθόλου πρόσφυγες. Το ίδιο ισχύει και με τη διαδικασία επανένωσης των οικογενειών που γίνεται με τόσο αργό ρυθμό ώστε οι 2.400 πρόσφυγες που τη δικαιούνται θα φτάσουν στη Γερμανία -όπου η Μέρκελ ενόψει των γερμανικών εκλογών παίζει το αντιπροσφυγικό χαρτί και από τον Απρίλη 2017 δέχεται μόνο 70 πρόσφυγες το μήνα-, μετά από 3 χρόνια.

Αυτός ο εγκλωβισμός των προσφύγων που αποκτά πια μόνιμο χαρακτήρα ενθαρρύνει τη ναζιστική βία, τις ρατσιστικές επιθέσεις σε μετανάστες, τις επιθέσεις ταγμάτων εφόδου της ΧΑ στα νησιά που δέχονται πρόσφυγες, με πρόσφατο κρούσμα τους τραυματισμούς προσφύγων, γυναικών και trans στη Λέρο υπό την κάλυψη της αστυνομίας. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες οι πρόσφυγες γίνονται ευάλωτοι ψυχικά και πολλοί παρουσιάζουν προβλήματα ψυχικής υγείας, φοβίες, καταθλίψεις, κρίσεις πανικού, ψυχωτικές εκδηλώσεις. Ενώ αναφέρονται συχνά απόπειρες αυτοκτονίας και χάνονται ανθρώπινες ζωές.

Όμως στο πλευρό τους όλα αυτά τα θύματα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας έχουν το κίνημα κοινωνικής αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε κυρίως στα νησιά αλλά και στην ενδοχώρα, ένα κίνημα δυνατό, απ’ όλο το λαό αρχικά που έχει γνωρίσει την προσφυγιά στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ένα εκατομμύριο πρόσφυγες έφυγαν κυνηγημένοι από τη Μικρά Ασία και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.

Τον τελευταίο χρόνο το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες αναπτύσσεται σε όλη την Ελλάδα από τον Συντονισμό σωματείων και Συλλογικοτήτων στα πλαίσια του κοινού αγώνα ντόπιων και προσφύγων ενάντια στην κυβέρνηση, την κρατική καταστολή, το ρατσισμό και τον φασισμό.

Το προσφυγικό ζήτημα είναι ταξικό ζήτημα και οι πρόσφυγες συμμετέχουν στον κοινό αγώνα ως πολιτικά υποκείμενα, ενάντια σε κάθε πνεύμα φιλανθρωπίας. Το ΕΕΚ συμμετέχει στο "Συντονισμό" μέσα από τις αυτοδιαχειριζόμενες δομές Κοινωνικής Αλληλεγγύης, τα Κοινωνικά Ιατρεία και Φαρμακεία, στον κοινό αγώνα ντόπιων και ξένων για σεβασμό όλων καταπατημένων δικαιωμάτων τους.

  • το δικαίωμα σε αξιοπρεπή κατοικία
  • σταθερή και ικανοποιητικά αμειβόμενη εργασία
  • δημόσια και δωρεάν Παιδεία και Υγεία
  • άμεση χορήγηση ασύλου σε όσους θέλουν να υποβάλουν αίτηση για άσυλο.
  • άμεσο κλείσιμο των κέντρων κράτησης, ανοιχτή φιλοξενία σε κανονικά σπίτια και στα χιλιάδες άδεια κτίρια του δημοσίου, με μικρό αριθμό φιλοξενούμενων και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης.
  • πλήρης ένταξη των προσφύγων στον κοινωνικό ιστό της χώρας και φοίτηση των παιδιών στα κανονικά σχολεία.
  • ενάντια στην κατάσταση διαρκούς έκτακτης ανάγκης, ενάντια στην στρατιωτικοποίηση και τη στρατοπεδοποίηση του προσφυγικού
  • ενάντια στις βίαιες απωθήσεις στο Αιγαίο και τις βίαιες επαναπροωθήσεις στην Τουρκία
  • ενάντια στην κρατική καταστολή, τα μνημόνια, την ξενοφοβία, το ρατσισμό, την ΧΑ, την Ευρώπη-φρούριο οικοδομούμε ένα διεθνιστικό, αντιπολεμικό, αντιϊμπεριαλιστικό, επαναστατικό κίνημα:
  • Άμεση κατάργηση της επαίσχυντης συμφωνίας ΕΕ - Τουρκίας.
  • Άμεση διακοπή της με κάθε τρόπο συμμετοχής της Ελλάδας στις πολεμικές επιχειρήσεις στη Μ. Ανατολή.
  • για σύνορα ανοιχτά, πέρα από έθνη, θρησκείες και φυλές, σε μια Ευρώπη Ενωμένη σοσιαλιστική.

28/5/2017

  •  

Η πάλη ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό

είναι το πρώτο καθήκον σε Eλλάδα και Eυρώπη

 

Κάθε μέρα που περνάει, όλο και πιο ασφυκτικές και χωρίς προοπτική διεξόδου γίνονται οι συνθήκες εγκλωβισμού των προσφύγων στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που επιχειρούν να ανακάμψουν οι ξενόφοβες και ρατσιστικές αντιδράσεις, ως επί το πλείστον οργανωμένες από το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής.

Την ίδια στιγμή που κλιμακώνονται οι οργανωμένες ρατσιστικές επιθέσεις στους μετανάστες που εργάζονται στην περιοχή του Ασπρόπυργου (σε αγροτικές καλλιέργειες, βιομηχανίες και αλλού), οργανωμένα «τάγματα εφόδου» κάνουν την επανεμφάνισή τους στο πολύπαθο νησί της Λέρου, όπου, επί τρεις συνεχείς μέρες (στις 2, 3 και 4 Μαΐου) έκαναν, με πλήρη αστυνομική κάλυψη, διαδοχικές επιθέσεις.

Την πρώτη φορά επιτέθηκαν τη νύχτα και τραυμάτισαν σοβαρά, με ρόπαλα και μαχαίρια, πρόσφυγες που επέστρεφαν στο hotspot (τρεις εκ των οποίων αρκετά σοβαρά, ώστε να χρειαστεί να παραμείνουν για νοσηλεία στο νοσοκομείο). Την επόμενη μέρα σε δυο πρόσφυγες τρανς που γυρνούσαν στο διαμέρισμα στο οποίο τις φιλοξενεί η Ύπατη Αρμοστεία, μια εκ των οποίων φέρει ένα τραύμα κατακόρυφο σε όλη την πλάτη της. Και την επόμενη, πάλι στη νύχτα, σε πρόσφυγες που ήταν σε παραλία, από τους οποίους, εκτός των σοβαρών τραυματισμών που τους προκάλεσαν (με αποτέλεσμα να χρειαστεί τέσσερις από αυτούς να νοσηλευτούν), τους έκλεψαν τα χρήματα, την κάρτα αναβολής απέλασης κ.λπ.

Σε σχετική ανακοίνωσή του, το Δίκτυο Ομάδων Αλληλεγγύης Δωδεκανήσου δηλώνει ότι «πρόκειται για τα ίδια χέρια που χτύπησαν πέρσι τον Ιούλιο στη Λέρο, που στοχοποίησαν αλληλέγγυους, που έσπειραν το ρατσιστικό τους μίσος και σε άλλα νησιά της Δωδεκανήσου… τέτοιες ενέργειες δεν θα γίνουν ανεκτές. Καλούμε τους νησιώτες ν’ απομονώσουν τις ρατσιστικές, ξενοφοβικές, φασιστικές, χρυσαυγίτικες φωνές, που επιδιώκουν να δηλητηριάζουν συνειδήσεις και να μπολιάζουν ιδιαίτερα τη νέα γενιά με άγρια ένστικτα ανθρωποφαγίας και βαρβαρότητας»

Η αστυνομία, ως συνήθως σκόπιμα αδρανής, εδέησε, μετά δύο μέρες, να κάνει 8 συλλήψεις, για τα συμβάντα της πρώτης μέρας, όταν είχε παρέλθει τα αυτόφωρο και, καθώς οι πρόσφυγες φοβούνταν να υποβάλλουν μηνύσεις, οι συλληφθέντες  αφέθηκαν ελεύθεροι, χωρίς, στο υλικό που συντάχθηκε να υπάρξει η παραμικρή αναφορά στο «ρατσιστικό κίνητρο». Για τις επιθέσεις των επόμενων ημερών… ουδέν.

Ο Δήμαρχος του νησιού Μ. Κόλιας, που έχει εκφράσει επανειλημμένα την ξενόφοβη και ρατσιστική του πολιτική στάση (κάνοντας, μάλιστα, πρόπερσι έκκληση για δημιουργία στη Λέρο μιας Αμυγδαλέζας με «ανθρώπινο πρόσωπο»), έσπευσε να καταδικάσει, λεκτικά, τα συμβάντα, καλώντας, ταυτόχρονα, τους δράστες «να παρουσιαστούν αμέσως προκειμένου να υπάρξει επιείκεια στις προβλεπόμενες από το νόμο ποινές»!

Οι «ομάδες εφόδου» στη Λέρο υπάρχουν από πέρσι το καλοκαίρι όταν, μέχρι το τέλος του 2016, έκαναν με τα μηχανάκια τους περιπολία τα βράδυα και χτυπούσαν πρόσφυγες που κυκλοφορούσαν έξω από το hotpot, ή επέστρεφαν σε αυτό. Κανείς δεν έκανε απολύτως τίποτα. Ήταν σαν το «κρυφό μυστικό» του νησιού, περίπου όπως παλιότερα το ψυχιατρείο. Ανθρωποι που είχαν εκφράσει τη έμπρακτη αλληλεγγύη τους στους πρόσφυγες ήταν και είναι, υπό άμεση ή έμμεση απειλή.

Η επανεμφάνισή τους δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από την προσπάθεια της Χρυσής Αυγής, μετά την απλώς τακτική υποχώρηση των ορατών περιστατικών ρατσιστικής βίας, λόγω των δικαστικών διώξεων, να επανέλθει στο προσκήνιο με αυτό που την συνιστά ως οντότητα, την εξοντωτική βία κατά όλων των «διαφορετικών», των «ξένων», των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων, προς όφελος των ταξικών συμφερόντων (εφοπλιστών, μεγάλου κεφαλαίου, μεγαλοαγροτών και άλλων) των οποίων αποτελεί εκτελεστικό όργανο.

Είναι γνωστοί ποιοι είναι οι 15-20 με τα μηχανάκια, ο ένας γιος παλιού υπαλλήλου του ΚΘΛ (με γνωστό ιστορικό ακραίας βίας κατά των ασθενών), άλλοι που δουλεύουν στα μαγαζιά των γονιών τους κ.λπ. Είναι μικρό το νησί και όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους. Μόνο η αστυνομία του Τόσκα κάνει ότι… «δεν ξέρει». Και μάλιστα, την ίδια στιγμή που ηγετικά στελέχη της Χρυσής Αυγής έχουν επανειλημμένα επισκεφθεί τη Λέρο για να οργανώσουν και να κατευθύνουν συγκεκριμένα αυτούς που κατάφεραν να χειραγωγήσουν και να στρατολογήσουν. Τώρα, η όποια πιθανότητα ποινικής δίωξης των χρυσαυγίτικων ομάδων στη Λέρο επαφίεται σε δικηγόρο της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που πήγε επιτόπου για να πάρει εξουσιοδοτήσεις από τους πρόσφυγες που δέχτηκαν τις επιθέσεις και φοβούνται να καταθέσουν οι ίδιοι μηνύσεις, μήπως και προχωρήσει η όλη υπόθεση.

Σε σύνδεση με αυτό να σημειωθεί ότι πέρσι, οι φωνές κάποιων (όχι της πλειονότητας) «κατοίκων» (από κοινού με τη διεύθυνση ενός σχολείου) απέτρεψαν την είσοδο των προσφυγόπουλων στα σχολεία, ακόμα τις απογευματινές ώρες, ενώ φέτος, άρκεσαν οι φωνές μόλις πέντε «κατοίκων» για να δεχτεί ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Παιδείας, που είχε μεταβεί επί τούτου στη Λέρο, ότι και φέτος δεν θα γίνουν δεκτά τα προσφυγόπουλα στα σχολεία («για να μην τα χαλάσουμε με τους ντόπιους») - ενώ, αυτή τη φορά, ο διευθυντής ενός άλλου σχολείου, του Δημοτικού στο Λακκί, ήταν θετικός στην υποδοχή τους. Ομοίως αρνητική για τα προσφυγόπουλα ήταν, πέρσι και φέτος, η κατάσταση στην Κω.

Και ενώ αυτό το κράτος -το οποίο απλώς διαχειρίζεται και στο οποίο συγκυβερνά η «πρώτη φορά αριστερά»- δείχνει καθαρά πώς υποθάλπει, καλύπτει και δομικά συνεργεί με τους φασίστες, η Ευρώπη-φρούριο, στην υπηρεσία της οποίας λειτουργεί η κυβέρνηση Σύριζα-Ανελ, γίνεται κάθε μέρα και πιο απορριπτική για τους πρόσφυγες. Από τη μια, καθώς με την -προς το παρόν- λειτουργία της (κατάπτυστης) συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας, έχει μειωθεί αισθητά η ροή μέσω του διαδρόμου από τα ελληνικά νησιά, υπήρξε, όπως ήταν αναμενόμενο, μεγάλη αύξηση των προσφυγικών ροών από την Αφρική, μέσω Λιβύης προς Ιταλία - περίπου 10.000 περισσότερες αφίξεις σε σχέση με πέρσι. Με τα ναυάγια και τους πνιγμούς να συνεχίζονται αμείωτα και να έχουν  φτάσει, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, τους 1300 μέσα στους πρώτους τέσσερις μήνες της φετινής χρονιάς. Στην πραγματικότητα, είναι πολύ περισσότεροι.

Μια ενέργεια άκρως αποκαλυπτική για την, ξεκάθαρα πλέον, αντιπροσφυγική/ αντιμεταναστευτική πολιτική της «πρώτης φοράς αριστεράς» είναι το αίτημα που υπέβαλαν οι Μουζάλας και Τόσκας στον Επίτροπο της ΕΕ Δ. Αβραμόπουλο να δημιουργηθεί ευρωπαϊκός μηχανισμός απελάσεων από την ελληνική επικράτεια στις χώρες προέλευσης και να ασκηθεί πίεση στις χώρες αυτές, ώστε να επισπευστούν οι διαδικασίες απέλασης των πολιτών τους που βρίσκονται στην Ελλάδα. Και, ταυτόχρονα, ο Αβραμόπουλος τους ζήτησε να δημιουργηθούν άμεσα κέντρα κράτησης προσφύγων στη Χίο και στη Σάμο (στην Κω ήδη υπάρχει), πράγμα που οι Συριζαίοι υπουργοί δέχτηκαν αμέσως και υποσχέθηκαν την ταχεία ίδρυσή τους. Με την ίδια ευκολία αποδέχτηκαν την επανενεργοποίηση του μηχανισμού του Κανονισμού του Δουβλίνου βάσει του οποίου θα επιστρέφονται στην Ελλάδα οι πρόσφυγες που προσπάθησαν να εγκατασταθούν σε άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ παρόλο που είχαν υποβάλει αίτημα ασύλου εδώ.

Οπως και στο τέταρτο μνημόνιο, έτσι και εδώ, ο Σύριζα λέει «ναι σε όλα».

Τη ίδια στιγμή, η Γερμανία αλλάζει με γοργούς ρυθμούς ρότα, ενόψει και των εκλογών, στις οποίες η Μέρκελ πρέπει να δείξει σκληρό αντιπροσφυγικό προφίλ για να τραβήξει ψήφους από την ακροδεξιά, πρωτίστως, όμως, γιατί πέρασε και ολοκληρώθηκε η (αρχική) φάση αξιοποίησης των όποιων προσφύγων, ιδιαίτερα από Συρία, είχαν τις δέουσες εργασιακές δεξιότητες για την ένταξή τους (ή τον εγκλωβισμό τους) στις διαδικασίες της κερδοφορίας του Γερμανικού κεφαλαίου (αυτό κρυβόταν πίσω από το εντέχνως προβαλλόμενο τότε φιλοπροσφυγικό προφίλ της Μέρκελ).

Πιο πρόσφατη εξέλιξη είναι οι φραγμοί στην ίδια την διαδικασία της επανένωσης οικογενειών, που από τον Απρίλιο (και για το προσεχές μέλλον), άρχισαν να είναι το πολύ για 70 άτομα το μήνα (από 370 τον Φεβρουάριο και 540 το Μάρτιο). Τη στιγμή που υπάρχουν, ήδη από το Νοέμβριο 2016, 2400 πρόσφυγες των οποίων έχει εγκριθεί η επανένωση με την οικογένειά τους στη Γερμανία, με το ρυθμό των 70, αντί για το μάξιμουμ των 6 μηνών αναμονής για τα ταξίδι, που προβλέπουν οι ισχύοντες κανονισμοί, κάποιοι θα χρειαστεί να περιμένουν έως και τρία χρόνια, παραμένοντας εγκλωβισμένοι στα στρατόπεδα, ή στην αβεβαιότητα των ξενοδοχείων και των σπιτιών της Υπατης Αρμοστείας - που κανείς δεν ξέρει πόσο θα διαρκέσουν ως προγράμματα. Ηδη από πέρσι, η Γερμανία έχει θεσμοθετήσει την υποχρέωση καθενός/μιάς που αιτείται επανένωση με την οικογένειά του/της να έχει, ως προϋπόθεση, τουλάχιστον δυο χρόνια στη Γερμανία, να έχει άσυλο και να αποδείξει ότι «μπορεί να ζήσει την οικογένεια με την οποία θέλει να επανενωθεί»! - δηλαδή, «να έχει δουλειά και σπίτι». Για τους ασυνόδευτους ανήλικους, που, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορούν να τα έχουν όλα αυτά, είναι σαφές ότι οικογενειακή επανένωση δεν υφίσταται.

Οσο για την περιβόητη επανεγκατάσταση (relocation) συνεχίζει να είναι απολύτως ισχνή, με πολλές χώρες της ΕΕ (Ουγγαρία, Αυστρία, Πολωνία κ.λπ.) να την αρνούνται πλήρως και τις υπόλοιπες να δέχονται περιστασιακά μικρούς αριθμούς, απλώς για το θεαθήναι.

Ετσι, ο εγκλωβισμός στην Ελλάδα (όπως, αντίστοιχα, στην Ιταλία) αποχτά μόνιμο χαρακτήρα, μιας εσαεί στρατοπεδικής διαχείρισης, με πλήρη στέρηση δικαιωμάτων, αφόρητες συνθήκες καθημερινότητας, έλλειψη πόρων για την επιβίωση, κατοικίας και εργασίας, προσχηματική πρόσβαση στην Παιδεία και την Υγεία - ένας θεσμικός ρατσισμός που εκτρέφει τον χρυσαυγίτικο ρατσισμό μέσα σε κονιορτοποιημένα, απελπισμένα και χωρίς ορατή διέξοδο από την κρίση, κοινωνικά στρώματα.

Είναι γι’ αυτό που η πάλη ενάντια στο ρατσισμό και στο φασισμό, από κοινού με τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, αποτελεί μια πρώτη προτεραιότητα, αναπόσπαστο στοιχείο της πάλης ενάντια στον καπιταλισμό που γεννά την κρίση και την εξαθλίωση.  

 

Θ. Mεγ.

18 MAPTIOY
MAZIKEΣ
ANTIPATΣIΣTIKEΣ ΔIAΔHΛΩΣEIΣ

Mε πάνω από 10.000 διαδηλωτές στην Aθήνα και χιλιάδες άλλους σε όλες τις πόλεις της χώρας, με εντυπωσιακή εκείνη στη Mυτιλήνη με 2.000 κόσμο, Έλληνες εργαζόμενοι και νέοι, πρόσφυγες και μετανάστες διαδήλωσαν ενάντια στο ρατσισμό, το φασισμό, τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, με συνθήματα και κατά της κυβέρνησης ΣYPIZANEΛ και της πολιτικής της τόσο στο προσφυγικό όσο και στα αντιλαϊκά μνημόνια. Tο Σάββατο 18 Mαρτίου ήταν μια διεθνής ημέρα δράσης ενάντια στο ρατσισμό και την ίδια μέρα χιλιάδες άλλοι διαδήλωσαν σε όλο τον κόσμο.
H διαδήλωση στην Αθήνα ήταν εντυπωσιακή. Έλληνες, μετανάστες και πρόσφυγες συγκεντρώθηκαν στην Ομόνοια και μετά τις ομιλίες, καταλαμβάνοντας όλη την οδό Σταδίου από την Oμόνοια μέχρι το Σύνταγμα, κατευθύνθηκαν στη Bουλή και στα γραφεία της E.E στη Bασ. Σοφίας. Mαζική ήταν η παρουσία προσφύγων από τα κέντρα προσφύγων στο Ελληνικό, το Σκαραμαγκά, τη Μαλακάσα, το Λαύριο, το Σχιστό, τον Ελαιώνα, από τις καταλήψεις στέγης City Plaza, Νοταρά, 5ο Λύκειο.

Mαζικά ήταν τα μπλοκ της KEEPΦA όπου και τα περισσότερα μπλοκ των μεταναστευτικών οργανώσεων από Πακιστάν, Mπάγκλα Nτες κ.λπ. Eπίσης τα μπλοκ του Συντονισμού για το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό με συμμετοχή εργατικών σωματείων, εκπαιδευτικών, των φοιτητικών συλλόγων και σχημάτων από γειτονιές. Aκόμη, του Κυριακάτικου Σχολείου και της Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό. Συμμετείχαν επίσης πολιτικές οργανώσεις της αριστεράς: ΑΝΤΑΡΣΥΑ, NAP, ΣΕΚ, ΛΑΕ, ΔΕΑ, ΕΕΚ/OEN, ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, ΟΚΔΕ, ΟΡΜΑ, η Ροσινάντε. Απουσίαζαν ο ΣYPIZA - όχι μόνο γιατί ήταν ανεπιθύμητος αλλά και γιατί κινηματικά είναι ανύπαρκτος. Δεν συμμετείχαν το KKE, οι M-Λ οργανώσεις και οι ομάδες της αναρχίας (κάποιοι από τους τελευταίους οργάνωσαν "δική τους" ξεχωριστή αντιπολεμική συγκέντρωση στα Προπύλαια, λίγες ώρες αργότερα με ελάχιστες εκατοντάδες άτομα).

«Open the borders», «No borders, no nations, stop the deportation», στα αγγλικά, πολλά στα ελληνικά αλλά και στα φαρσί και τα αραβικά δονούσαν την ατμόσφαιρα δίνοντας την όψη γιορτής... Ήταν μια μικρή μεγάλη γιορτή των ξεριζωμένων, των κυνηγημένων, καταπιεσμένων και εργαζομένων κι ανέργων. Μερικά απ' τα συνθήματα ήταν: «Εκεί βομβαρδισμένοι εδώ φυλακισμένοι - οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι» και «Δεν φταίνε οι μετανάστες για την ανεργία – φταίει η κυβέρνηση και η εργοδοσία».

Aς σημειωθεί ότι της διαδήλωσης της 18ης Mαρτίου προηγήθηκε μια σειρά δράσεων στα κέντρα "φιλοξενίας" (κράτησης;) προσφύγων, σε σταθμούς μετρό και εργασιακούς χώρους, σχολεία και σχολές. Tο EEK μαζί με συντρόφους από άλλες οργανώσεις της αριστεράς που μετέχουν στο Συντονισμό για το Προσφυγικό - Μεταναστευτικό πήρε μέρος δραστήρια στην προετοιμασία της διαδήλωσης.

30.000 διαδήλωσαν στο Λονδίνο

Πάνω από 30.000 άνθρωποι διαδήλωσαν, το Σάββατο 18 Mαρτίου, στο Λονδίνο, κατά του ρατσισμού, της ισλαμοφοβίας και του αντισημιτισμού, αλλά και κατά της κυβέρνησης Mέι και του Nτόναλντ Tραμπ, και των ξενοφοβικών πολιτικών μίσους και ρατσισμού.

«Κάτω τα χέρια από τους εργαζόμενους της ΕΕ», «Πρόσφυγες και μετανάστες σας καλωσορίζουμε εδώ" και "Ξεσηκωθείτε ενάντια στον Tραμπ".
Aνάλογες διαδηλώσεις στις 18 Mαρτίου -Παγκόσμια Ημέρα κατά του ρατσισμού- έγιναν στο Kάρντιφ και τη Γλασκώβη, στο Bερολίνο, τη Bιέννη και την Aθήνα.
Θ.Κ.

 

 

Σαν Πόντιοι Πιλάτοι διεθνείς οργανισμοί και ΜΚΟ αποσύρονται από το Ελληνικό τις τελευταίες μέρες επικαλούμενοι λόγους ασφαλείας ή χωρίς να δίνουν καμία ερμηνεία για την εξαφάνισή τους. Είναι προφανές ότι η εκκένωση του Ελληνικού και η μεταφορά των προσφύγων σε ακόμα πιο απομονωμένες περιοχές είναι θέμα ημερών.  Έχουν ήδη εγκαταλείψει το χώρο του Ελληνικού η Save the Children, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους πρόσφυγες, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, ενώ η DRC έχει σταματήσει να παρέχει τις υπηρεσίες που παρείχε, εκτός της διανομής φαγητού.

Ούτε η κυβέρνηση, ούτε οι ΜΚΟ έχουν ενημερώσει τους πρόσφυγες για το ποια είναι τα σχέδια για τη μεταφορά τους από το Ελληνικό. Οι φήμες λένε ότι θα μεταφερθούν σε ένα στρατόπεδο έξω από τη Θήβα, το οποίο όμως απέχει χιλιόμετρα από την πόλη, δεν έχει συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση και σύνδεση με αυτήν ή με νοσοκομείο. Εννοείται ότι οι αδρά χρηματοδοτούμενες ΜΚΟ από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δεν έχουν μπει στον κόπο να ενημερώσουν ούτε τους εργαζόμενους του τι μέλλει γενέσθαι με τη δουλειά τους και το ποια θα είναι η τύχη τους από δω και πέρα.

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι η ανθρωπιστική βιτρίνα ΜΚΟ και διεθνών οργανισμών είναι γυαλιστερή συγκάλυψη της επιχειρηματικής δραστηριότητας που εκδιπλώνουν με τις ευλογίες της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης. Ούτε περιμέναμε να διακινδυνεύσουν μισό ευρώ από τις χρηματοδοτήσεις τους για να καταγγείλουν  τις μαφιόζικες πρακτικές της κυβέρνησης που ετοιμάζεται να αιφνιδιάσει τους χίλιους τριακόσιους απελπισμένους του Ελληνικού, μεταφέροντάς τους με τη βία σε στρατόπεδα της περιφέρειας.

Στο ίδιο μήκος κύματος πραγματοποιήθηκε και η μεταφορά 200 και πλέον προσφύγων από 3 ξενοδοχεία στην περιοχή των Ιωαννίνων με προορισμό ένα ξενοδοχείο στη μέση του πουθενά στα Καμένα Βούρλα και ένα στην Πάρνηθα, γεγονότα που προκάλεσαν την άρνηση των προσφύγων να διανυκτερεύσουν εκεί αντικρίζοντας την κατάσταση που επικρατούσε στα κτίρια και την απομόνωση των χώρων. Ελάχιστοι μόνο πρόσφυγες μεταφέρθηκαν σε διαμερίσματα.

Στα Ιωάννινα η Ύπατη Αρμοστεία σαν δεύτερο κράτος, σε παράλληλη διαδικασία με το ελληνικό κράτος, αποφάσισε να ανακοινώσει στους πρόσφυγες την επικείμενη μεταφορά τους τρεις μόλις μέρες πριν το κάνει, θεωρώντας ως δεδομένο και αδιαμφισβήτητο ότι από τη στιγμή που είναι πρόσφυγες δεν έχουν καν δικαίωμα συμμετοχής στην απόφαση και ότι θα είναι σύμφωνοι με αυτήν της Ύπατης άρα και δεν πρέπει να τους ενημερώσει έγκαιρα ούτε να τους δώσει χρόνο να το σκεφτούν. Ως «ανθρωπιστικός διεθνής οργανισμός» έδωσε το δικαίωμα επιλογής και όποιος δεν ήθελε να μεταφερθεί είχε το δικαίωμα να αρνηθεί. Αλλά, αυτομάτως όποιος αρνούνταν θα πεταγόταν έξω από τα προγράμματα στέγασης της Ύπατης αλλά και δε θα είχε δικαίωμα να συμμετέχει στο cash distribution της Ύπατης. Αυτοί οι εκβιασμοί χρησιμοποιήθηκαν ως το κυρίαρχο όπλο από την Ύπατη Αρμοστεία Ηπείρου, όταν οι πρόσφυγες αρνήθηκαν αρχικά να αποβιβαστούν από τα λεωφορεία όταν έφτασαν στα Καμένα Βούρλα (αφού αντίκρισαν την τραγική κατάσταση του ξενοδοχείου, αλλά και πόσο αποκλεισμένοι από την υπόλοιπη κοινωνία θα είναι εκεί), αλλά και στους υπόλοιπους που την τελευταία μέρα της μεταφοράς αρνιόντουσαν να επιβιβαστούν στα λεωφορεία και ήθελαν να παραμείνουν στα Γιάννενα. Από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης εκκένωσης των ξενοδοχείων η στάση της Ύπατης ήταν όχι με γνώμονα την προστασία των προσφύγων αλλά με γνώμονα την διαφύλαξη και διασφάλιση των κερδών τους. Για να προλάβει αντιδράσεις των προσφύγων υποσχόταν διαμερίσματα και πεντάστερα ξενοδοχεία.

Επίσης, ούτε το Υπουργείο Παιδείας δεν μπήκε στον κόπο ούτε να ενημερώσει για την εξέλιξη αυτή, καθώς δύο μέρες πριν τις εκκενώσεις οι δάσκαλοι και οι καθηγητές στα σχολεία όπου φοιτούσαν οι πρόσφυγες-μαθητές δεν γνώριζαν τίποτα για τη μεταφορά των προσφύγων και άρα τη διακοπή των σχολικών μαθημάτων για τα προσφυγόπουλα.

 

Με παρόμοιο τρόπο εξελίχτηκε και η μεταφορά των υπόλοιπων προσφύγων από τα Γιάννενα στην Αττική. Δύο ακόμα πούλμαν μετέφεραν πρόσφυγες σε ένα κτίριο στην Πάρνηθα σε βιομηχανική περιοχή και χωρίς στοιχειωδώς ανθρώπινες συνθήκες, ώστε οι πρόσφυγες που έφτασαν την πρώτη μέρα με το πούλμαν και οι πρόσφυγες που έφτασαν την επόμενη αρνήθηκαν την στέγασή τους σε αυτό το κτίριο. Τελικά, κάτω από τα αδιέξοδα και τους εκβιασμούς εγκαταστάθηκαν στο κτίριο το Σάββατο το βράδυ στις 1/4.

Οι μεταφορές των προσφύγων από τους άθλιους χώρους στέγασης σε άλλους άθλιους γίνονται με ευθύνη και σχεδιασμούς της κυβέρνησης και συνεπικουρούνται στο έργο της από διάφορους διεθνείς οργανισμούς και  ΜΚΟ.

Σε όλο αυτό το παιχνίδι μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρουν και οι ΜΚΟ (ντόπιες και ξένες). Παίρνοντας τεράστιο ποσοστό από την πίτα των χρηματοδοτήσεων, βολεύονται να λειτουργούν με όρους επιχείρησης και κέρδους, ενώ για τη διασφάλιση των περαιτέρω χρηματοδοτήσεων ή θέτουν τον εαυτό τους απέναντι στους πρόσφυγες ή στην καλύτερη έχουν ουδέτερη στάση στις αποφάσεις της Ύπατης ή του Υπουργείου.

Ταυτόχρονα απέναντι στους εργαζόμενους τους η πλειοψηφία των ΜΚΟ δρα ως στυγνός εργοδότης. Η SolidarityNow που δραστηριοποιούνταν στα ξενοδοχεία που εκκενώθηκαν στα Ιωάννινα. μετά από τις τελευταίες εξελίξεις. ανακοίνωσε στους εργαζόμενούς της ότι ξαφνικά μένουν στον αέρα και να αναμένουν μέχρι να ανοίξει το καμπ της Αγίας Ελένης, ειδάλλως δεν γνωρίζει κανείς το μέλλον αυτών των εργαζομένων, ή μάλλον οι ίδιοι οι εγαζόμενοι το γνωρίζουν και αυτό θα είναι η απόλυσή τους.

Την ίδια στιγμή ανακοινώνεται ότι τέλος Απριλίου η UNICEF σταματάει τα προγράμματά της στην περιοχή της Ηπείρου, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοί της να μένουν και αυτοί στον αέρα και η απόλυση μάλλον να είναι το πιο πιθανό σενάριο. Σε αυτά τα προγράμματα δραστηριοποιείται και η SolidarityNow, με τη χρηματοδότηση της UNICEF, που σημαίνει ότι τέλος Απρίλη σταματούν τρεις ομάδες εργαζομένων (περίπου 30 εργαζόμενοι). Όσοι έχουν τη δυνατότητα να μετακινηθούν σε άλλες πόλεις ίσως βρεθούν θέσεις να τους καλύψουν, οι υπόλοιποι με απλές διαδικασίες θα πεταχτούν στην ανεργία.

Πρόσφυγες, αλληλέγγυοι και εργαζόμενοι σε υπηρεσίες και εταιρείες που σχετίζονται με το προσφυγικό, όλοι μαζί,  θα αντιταχτούμε στα σχέδια της κυβέρνησης, που άλλοτε με τη βία και άλλοτε με την παραπλάνηση επιδιώκει την απομόνωση και γκετοποίηση των προσφύγων σε στρατόπεδα μακριά από τον αστικό ιστό, χωρίς στοιχειωδώς ανθρώπινες συνθήκες στέγασης. Η επιχείρηση να μην υπάρχουν μάρτυρες των όσων συμβαίνουν, δεν θα περάσει.  

Οι τραγικές συνθήκες, ο εγκλωβισμός, η άρνηση του δικαιώματος προστασίας, οι φυλακίσεις, οι απελάσεις και τα αδιέξοδα που βιώνουν οι πρόσφυγες έχουν τραγική κατάληξη όπως αποκαλύπτεται πλέον από τις συχνές αυτοκτονίες. Μόνο τις τελευταίες μέρες έχουμε τον απαγχονισμό του πρόσφυγα στον Πειραιά, την αυτοκτονία πρόσφυγα στη Ραφήνα, την πυρπόληση του πρόσφυγα στη Σάμο και ίσως άλλα που δεν είδαν το φως.

Οφείλουμε στα θύματα των πολέμων να αγωνιστούμε για να σταματήσουν οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι που γεννούν την προσφυγιά και για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των προσφύγων, για να ζήσουν δίπλα μας στις γειτονιές, στα σχολειά, στις δουλειές με δικαιώματα, ελευθερίες, προστασία, ανθρώπινες συνθήκες.

Συντονισμός για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό

18 Μαρτίου: Διεθνής Ημέρα Δράσης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες

Να γκρεμίσουμε τον κόσμο του θανάτου!

Η ζωή και η αλληλεγγύη θα νικήσουν!

Γνωρίζουμε καλά τους υπεύθυνους των θανάτων προσφύγων στη Μόρια.

Είναι ίδιοι με τους υπεύθυνους για τους θανάτους στη Λαμπεντούζα και το Φαρμακονήσι, στη Μεσόγειο - υγρό τάφο.

Είναι υπαίτιοι για τους θανάτους στον πόλεμο της Συρίας, του Ιράκ και του Αφγανιστάν.

Οι θάνατοι από τις ελλείψεις τους συστήματος υγείας ή τις αυτοκτονίες στην Ελλάδα των Μνημονίων έχουν πάλι τους ίδιους υπευθύνους.

Υπεύθυνες είναι οι κυβερνήσεις της ΕΕ και οι σύμμαχοί τους, μαζί και η κυβέρνηση Τσίπρα στην Eλλάδα. Υπεύθυνες είναι οι κυρίαρχες τάξεις, οι καπιταλιστές που καταστρέφουν ζωές προσπαθώντας να διασώσουν το χρεοκοπημένο τους σύστημα από την κρίση.

Αυτοί οργανώνουν τη ληστεία εις βάρος των λαών του κόσμου και όταν η ληστεία με ειρηνικά μέσα δεν τους αρκεί, στέλνουν τα βομβαρδιστικά του ιμπεριαλιστικού ΝΑΤΟ, της ΕΕ ή των φίλων τους.

Στις ίδιες αίθουσες και διαδρόμους όπου διαπραγματεύονται ποιο νέο μέτρο μπορεί να εξοντώσει πιο αποτελεσματικά την εργατική τάξη και τη νεολαία στη χρεοκοπημένη Ελλάδα, αποφασίζουν και την επανέναρξη/επιτάχυνση των απελάσεων μέσα στο Μάρτιο, αποφασίζουν να στείλουν ανθρώπους να κομματιαστούν απ’ τις βόμβες των πολέμων.

Η δύναμη της αξιοπρέπειας των φτωχοδιάβολων που περνάνε τα Τείχη τρομάζει τους κυρίαρχους. Τρομάζουν μπροστά στην συνάντηση των κατεστραμμένων υπάρξεων από Ανατολή και Δύση, Βορρά και Νότο μέσα στις μητροπόλεις της φτώχειας, της ανεργίας και της αστυνομικής καταστολής. Γι’ αυτό ο φασιστοειδής Τrump θεσπίζει αντιμεταναστευτικά διατάγματα, γι’ αυτό προσπαθούν να ανεβάσουν την ανθρωποφαγική άκρα Δεξιά της Λεπέν και των άλλων φασιστών στην Ευρώπη. Γι’ αυτό φυλακίζουν τους πρόσφυγες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, απομακρυσμένους από τις πόλεις μας ή στέλνουν τους μαχαιροβγάλτες ναζιστές της Χρυσής Αυγής ντυμένους αγανακτισμένους γονείς να τα βάζουν με παιδάκια προσφυγόπουλα.

Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από όλους αυτούς πέρα από περισσότερη δυστυχία.

Στις 18 Μάρτη ενώνουμε τις φωνές μας με το κίνημα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες σε όλη την Ευρώπη και τον κόσμο. Υψώνουμε τις γροθιές μας μαζί με τους ίδιους τους πρόσφυγες. Διαδηλώνουμε για τα κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε, ενάντια στους κοινά υπαίτιους για την δυστυχία, την φτώχεια και τον πόλεμο.

Οι πρόσφυγες, οι «χωρίς χαρτιά», οι αποκλεισμένοι, οι αναλώσιμοι, είναι το πιο ευάλωτο κομμάτι των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων μαζών, αναπόσπαστο τμήμα της τάξης μας. Κάθε χτύπημα σε αυτούς προετοιμάζει, και τώρα όπως και στο παρελθόν με τις σκούπες των κυβερνήσεων των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, χτυπήματα ενάντια στο σύνολο των εργαζόμενων, των ανέργων, της νεολαίας.

Ανοίγουμε το δρόμο της κοινής πάλης γιατί μόνο μαζί μπορούμε να κατακτήσουμε την ελευθερία και την αξιοπρέπειά μας. Τα πραγματικά τείχη που μας εμποδίζουν είναι αυτά τα φόβου και τα γκρεμίζουμε κάθε μέρα στα σχολεία και στις γειτονιές μας. Έτσι θα γκρεμίσουμε το τείχος στον Έβρο, θα ξηλώσουμε τη Συμφωνία E.E.-Τουρκίας μαζί με ολόκληρη την Ευρώπη-Φρούριο και θα ανατρέψουμε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και όλες τις καπιταλιστικές κυβερνήσεις της φτώχειας, της καταστολής και του πολέμου.

18 Μαρτίου διαδηλώνουμε να ανατρέψουμε τις αιτίες που γεννάνε την προσφυγιά, για να χτίσουμε έναν κόσμο ειρήνης και ελευθερίας. Η νίκη της προλεταριακής επανάστασης, του σοσιαλισμού, είναι η μόνη λύση σε έναν κόσμο που δεν πάει άλλο.

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

7-3-2017