Χρήσιμα Links

   
     
     
     
     
     

Νεολαία

 

Η Καθημερινή ως μηχανισμός της αστικής τάξης και όχι απλά ως αστική εφημερίδα, κάνει μια νέα επίθεση στο πανεπιστημιακό άσυλο με αφορμή τη διακίνηση ναρκωτικών μέσα στους χώρους των ΑΕΙ.

Η επίθεση αυτή στο άσυλο των ΑΕΙ δεν είναι καινούρια, αλλά θα έλεγε κανείς πως η "Κ" διεξάγει ολόκληρη καμπάνια ενάντια στο άσυλο. Τώρα καταπιάστηκε με τα ναρκωτικά μέσα στα πανεπιστήμια και την επιτροπή που σχηματίστηκε από τον Υπουργό Παιδείας Γαβρόγλου για το θέμα. Όπως περιγράφει η "Κ", στην επιτροπή αυτή δεν είχαμε παρά επιθέσεις των πρυτάνεων στο άσυλο, "κοινωνιολογικές αναλύσεις"  από τους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ και γενικά ανταλλαγή εξυπνακίστικων σχολίων μεταξύ των κομματικών εκπροσώπων (είτε αυτοί ήταν οι πρυτάνεις, είτε οι απεσταλμένοι του Υπουργείου).

Η "Κ" και οι πρυτάνεις αντί να επιτίθενται στο άσυλο κι ο ΣΥΡΙΖΑ να σφυρίζει κλέφτικα, γιατί δεν ασχολούνται καλύτερα με αυτούς που διακινούν τεράστιες ποσότητες ηρωΐνης με τα καράβια τους την ίδια στιγμή που μένουν στο απυρόβλητο για ένα σωρό άλλες λαμογιές, πέρα απ’ το εμπόριο (ας πούμε ελληνικό ποδόσφαιρο) και έχουν κάθε ελευθερία να βγάζουν απ’ τη μέση όλους τους μάρτυρες της υπόθεσης noor 1 σαν σωστοί μαφιόζοι; Μα προφανώς επειδή για το αστικό κράτος το άσυλο είναι επικίνδυνο, το άσυλο που δημιουργήθηκε όχι μέσα στις αίθουσες της Βουλής αλλά από τους αιματηρούς αγώνες του λαού και της νεολαίας, και μόνο αυτή μπορούν να μπουν εγγυητές του. Οι πρακτικές των Μαρινάκηδων, εξάλλου, συμβαδίζουν με τις εξαγγελίες του ιδεολογικού ακόλουθου της Kαθημερινής Μητσοτάκη για τους νόμους της ζούγκλας, αν θες όμως νόμους της ζούγκλας "μεταφορικά" στις αγορές, θα σου βγουν και κυριολεκτικά στη κοινωνία, είτε έχει είτε δεν έχει άσυλο.

Γ. Φ.

Ελλάδα
Το 89% δεν μπορεί να πληρώσει τα έξοδα της εκπαίδευσης

Ούτε στο κόστος της φοίτησης δεν μπορεί να ανταποκριθεί ένα στα δύο νοικοκυριά σε 15 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σύμφωνα με έρευνα της Εurostat για το 2016, το 41% των νοικοκυριών στην ΕΕ δυσκολεύτηκε να πληρώσει το κόστος των εξόδων για τη φοίτηση στην εκπαίδευση.
Τα έξοδα για αυτήν περιλαμβάνουν δίδακτρα, εγγραφές, αμοιβές εξετάσεων, βιβλία, σχολικές εκδρομές, έξοδα κυλικείου και άλλα έξοδα.
Την πρωτιά δυσκολίας για χώρες εντός ΕΕ καταλαμβάνει η Ελλάδα, όπου το 89% των νοικοκυριών δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στα έξοδα της εκπαίδευσης.
Τη σκυτάλη παίρνει, αμέσως μετά η Κύπρος με το 82% των νοικοκυριών να μην μπορεί να πληρώσει τα έξοδα της φοίτησης. Ακολουθεί η Ρουμανία και η Κροατία με 77-78%, η Ουγγαρία με 76%, η Βουλγαρία με 75%.
Βάσει της έρευνας το υψηλότερο ποσοστό έχει η Σερβία (η οποία υπενθυμίζεται πως είναι υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ).
Δύο είναι τα βασικά συμπεράσματα που μπορούμε να εξάγουμε από αυτή την έρευνα:
1) Αν ανοίξουμε λίγο το χάρτη της Ευρώπης και σημειώσουμε τη γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνουν οι παραπάνω χώρες, θα καταλάβουμε ότι πλήττονται κυρίως χώρες των Βαλκανίων, αλλά και οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που έχουν χτυπηθεί από την κρίση, όπως η Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία.
2) Παρότι η έρευνα έχει πραγματοποιηθεί για να εκτιμήσει το επίπεδο δυσκολίας που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά, είναι σαφές πως η μαθητική και σπουδάζουσα νεολαία είναι αυτή που πλήττεται πρωτίστως.
Η νέα γενιά πετιέται εκτός εκπαίδευσης γιατί πολύ απλά οι γονείς αδυνατούν να καλύψουν τα βασικά έξοδα για αυτήν. Η νέα γενιά οδηγείται σε ένα κοινωνικό αδιέξοδο, σε ένα αβέβαιο μέλλον, δεδομένου ότι δεν βγαίνει μόνο εκτός εκπαίδευσης αλλά ταυτόχρονα και εκτός εργασίας, με τα ποσοστά ανεργίας στους νέους να είναι αντίστοιχα υψηλά.
Γ.Γ.

Νεολαία

''Ηφαίστειο''  τα Δυτικά Βαλκάνια με άνεργους τους μισούς νέους

 

Κοινωνικά και όχι μόνο γεωπολιτικά εκρηκτική είναι η κατάσταση στα Δυτικά Βαλκάνια. Και αυτό λόγω της ανεργίας -μαμούθ που πλήττει προπαντός τη νέα γενιά, το 50% της οποίας είναι χωρίς δουλειά.

 

Πιο συγκεκριμένα, πρόσφατη έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας έπειτα από έρευνα που χρηματοδότησε το Υπουργείο Οικονομικών της Αυστρίας (η οποία παραδοσιακά είχε προσβάσεις στην περιοχή) σχεδόν ένας στους δύο νέους έως 25 ετών στα Δυτικά Βαλκάνια είναι άνεργος.

 

Κατά μέσο όρο η ανεργία των νέων ανέρχεται στο 47,7%. Στο Κοσόβο η νεανική ανεργία ανέρχεται στο 57,6%, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη φτάνει το 54,3%, στη Μακεδονία (την οποία θέλει να ''βαφτίσει'' η Ελλάδα...) στο 50%, ενώ στη Σερβία και στην Αλβανία αγγίζει σχεδόν το 40%.

 

Μάλιστα, το 1/4 των νέων όλων των παραπάνω χωρών βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας, εκτός εκπαίδευσης και, ταυτόχρονα, εκτός κατάρτισης.

 

Ο μέσος όρος της ανεργίας των νέων στα Δυτικά Βαλκάνια είναι διπλάσιος από το μέσο όρο της ανεργίας των νέων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Ιδιαίτερα εντυπωσιακό είναι επίσης το γεγονός πως, κατά την περίοδο 2010 - 2016, η συνολική ανεργία (ανεξαρτήτως ηλικίας) εκτινάχθηκε σε κοινωνικά στρώματα με υψηλή μόρφωση. 

 

Κατά 40% αυξήθηκε η ανεργία των υψηλά μορφωμένων στη Μακεδονία, κατά 34% στην Αλβανία, κατά 34,8% στη Σερβία, κατά 20,2% στο Κόσοβο. Αντίθετα, μειώθηκε η ανεργία στα κοινωνικά στρώματα με χαμηλή εκπαίδευση.

 

Ακόμα μεγαλύτερη ήταν η αύξηση της ανεργίας σε ηλικίες άνω των 55 ετών κατά την προαναφερόμενη 7ετία. Κατά 67% αυξήθηκε η ανεργία στις ηλικίες 55-64 ετών στην Αλβανία, κατά 39% στη Μακεδονία και κατά 32% στη Βοσνία Ερζεγοβίνη.

 

Με άλλα λόγια, οι οικονομίες των Δυτικών Βαλκανίων πετάνε εκτός εργασίας τους μορφωμένους ηλικίας άνω των 55 ετών και αρχίζουν να ενσωματώνουν με πολύ αργούς, όμως, ρυθμούς, τους χαμηλά μορφωμένους νέους.

 

Ο συνδυασμός αυτός αποτελεί το φυτίλι μίας κοινωνικής έκρηξης. Αυτή την έκρηξη επιχειρούν να προλάβουν (ή να καταστείλουν εφόσον αυτή εκδηλωθεί) οι ιμπεριαλιστές που ''καίγονται'' εδώ και καιρό να μπουντρουμιάσουν τις δυτικές βαλκανικές χώρες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ.

 

Έτσι εξηγείται το όψιμο ''ενδιαφέρον'' των ιμπεριαλιστών για την ένταξη των χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας (Σερβία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κροατία, Μακεδονία) και της Αλβανίας στην Ε.Ε. αλλά και την ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ.

 

Και αυτό όταν, την ίδια ώρα, η ''ενσωμάτωση'' των Ανατολικών Βαλκανίων (Ρουμανία, Βουλγαρία) από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 κάθε άλλο παρά ομαλά εκτυλίσσεται.

 

Έτσι ολόκληρη περιοχή των πρώην ''σοσιαλιστικών'' Βαλκανίων βρίσκεται υπ' ατμόν για άλλη μία φορά μετά την κατάρρευση του Σταλινισμού (1989-1991), τη λαϊκή εξέγερση στην Αλβανία (1997), αλλά και τους πολέμους στην πρώην Γιουγκοσλαβία (1995,1999).

 

 

Ε.Ι